26 oktober 2005… een mooie herfstdag… een triestig afscheid.

Lady, je bent ingeslapen. Je was erg ontspannen en rustig. Je leek wel tevreden dat je 27 jaar op deze wereldbol had mogen rondlopen en zoveel harten had mogen veroveren.

Want dat heb je zeker gedaan.

Je veroverde de harten van stoere ruiters die er van hielden om met je te crossen.

Je veroverde de harten van stille genieters die met je kuierden.

Je veroverde de harten van bange kinderen die voor het eerst contacten legden.

Je veroverde de harten van kwetsbare jongeren die zich door jou lieten ontdooien.

Je was onze trouwe collega. Je maakte mogelijk wat we alleen nooit konden bereiken.

We zijn blij met wat je ons leerde.

We zijn blij met wat je hen leerde.

We zijn blij, Lady, dat je bij ons terechtgekomen bent. Je werd een stuk van ons gezin en we zullen altijd met een glimlach aan je terug denken.