Welkom Haliënto, zoon van Tonka en Escuro

14 mei 2007, rond half 4 'snachts, vond ik dat het tijd werd om de wijde wereld te gaan verkennen. Mijn mama had me nu lang genoeg gedragen (om precies te zijn 338 dagen) en het was nacht, dus rustig.

Zonder dat iemand van iets wist (behalve mijn mama zelf natuurlijk) baande ik me een weg naar de buitenwereld.  Ik ben helemaal zelf rechtgeraakt en was op zoek naar iets te drinken bij mijn mama. 

Alleen... mama deed zo vreemd?  Ze piepte, en wilde niet dat ik ging zoeken, want dan kon ze me niet zien. 
Wat nu gedaan?  

Gelukkig kwam er toen iemand...

Ze waren wakker geworden door mama's gepiep en deden zo'n ding rond haar hoofd om haar vast te houden.  Ook hielpen ze mij om de weg te vinden naar de melk. 

Jippie!!!! Lekker!!!!

Die mensen hebben de hele tijd bij me gezeten, tot er plots nog zo iemand aankwam.  Ze had allerlei enge dingen in haar hand, en mama werd een beetje onrustig toen ze bij mij kwam. Dat gekke mens had iets vast wat prikte. Ze prikte twee keer zelfs! Maar ik ben superstoer.

Haliënto hebben ze mij genoemd.  Dat komt van het Spaanse aliento wat moed betekent.  Ik heb dus ook maar gauw mijn naam alle eer aan gedaan.

Ze zeggen dat ik heel hard op mijn mama lijk.  Zou wel leuk zijn, want mama is echt een heel mooi paard. Ze is soms wel een beetje flauw, maar ja.  Dat nemen we er maar bij he!

Ze zorgt echt wel heel goed voor me.

Zij zal er samen met mijn baasje voor zorgen dat ik groot en sterk word, en dat ik de wereld kan gaan verkennen!   

Hier zie je hoe ik mijn eerste dag heb beleefd. (Je hebt wel Quicktime nodig)