Ik heb vaak gedacht over hoe je zou gaan
Het was altijd mooi, en rustig
De zon zou schijnen en jij zou in het zonnetje gaan liggen
Je zou in slaap vallen, en gewoon nooit meer wakker worden
Geen pijn, geen gevecht, gewoon letterlijk: inslapen

Natuurlijk is het niet zo gegaan
Je bent immers Noucca
Je hebt moeten vechten voor je leven van in het begin
Natuurlijk zou je niet zonder gevecht, gewoon zomaar inslapen

Met je geboorte al, was het mis
Je moeder heeft die niet overleefd
Jij wel
Jij hebt gevochten
De eerste jaren werd je verwend, rotverwend

En dan moest je weg
Ze dachten dat jouw nieuwe eigenaar te vertrouwen was
Maar blijkbaar was dat niet het geval

Ook daar moest je vechten
Vechten voor je leven
En je nieuwe eigenaar vocht niet mee
Integendeel
Het was juist zijn schuld, dat je moest vechten
Hij gaf je niet de zorgen die je nodig had
die je verdiende

Maar je sloeg je daar doorheen
En na een jaar van honger en ontbering kwam je bij ons terecht
En vanaf de eerste seconden maakte je het ons duidelijk
Jij was Noucca
een vechtersbaas
De trailer was al min of meer afgebroken, nog voor we goed en wel vertrokken waren
en je eerste nacht bij ons
Was een nacht van heel zware koliek
Die paar sprietjes gras die je op je kleine paddockje staan had
waren je bijna fataal geworden
door de ontbering van het jaar daarvoor

Ook hier weer vocht je
En de dag erna, was er behalve wat opgedroogd zweet op je vacht
niks meer te zien
van dat gevecht van de nacht ervoor

Ook daarna bleef je een taaie
Ik heb volgens mij uren op je gehuild in het begin
Want jij was niet Lady
Jij was niet braaf
Jij was een vechter

Ik weet nog dat mijn armen vaak helemaal uitgerokken voelden
van jij die mijn teugels uit mijn handen trok
Je eerste wedstrijd had je meteen naam gemaakt
Tijdens de 'parade' sprong je opeens naar alle kanten
Je voelde je ingesloten, tussen al die andere paarden
en je vocht je weg naar buiten

Ik zat huilend op je rug tijdens mijn dressuurproef
Je ging veel te snel en ik was bang
En toch deed je je best
Zelfs zo hard, dat we nog in de prijzen vielen

Al snel leerde ik je te aanvaarden
Jij was gewoon Noucca
Een vechter

Wat me eerst bang maakte en frustreerde
leerde ik te aanvaarden als een deel van jou karakter
Ik leerde ermee lachen,
als je opeens besloot dat de grote cirkel op de linkerhand bij A voortaan niet meer gereden mocht worden
als je vond dat wijken voor de rechterkuit gepaard moest gaan met de nodige bokkesprongetjes en vluchtpogingen
vooral als we dit op de middellijn van A naar C moesten doen
als je de trailer weigerde op tegaan, zodat we te voet vertrokken en veel te laat aankwamen op de jumping, waar je alsnog een foutloos parcours sprong
als je besliste dat de trailer afgaan vanaf nu in een razende vaart moest gebeuren, zo snel dat de vonken onder je hoeven vandaan sprongen eens je de val af was
als mijn instructeur dacht dat hij je wel even kalm ging krijgen, en jij als reactie de teugel gewoon stuk trok
als jij het stilstaan eventjes beu werd en besloot over de motorkap van een auto te springen terwijl ik als nietsvermoedende passagier op je rug zat
als ik te voet vertrok naar een wedstrijd in de buurt en ik met paard en alles al op de grond lag, nog voor we de wei af waren
als jij besloot dat we vandaag nu eens niet over de hindernissen gingen springen, maar gewoon erdoor
...

In de vereniging raakte je bekend als Wacko Noucca
Ze hoorden altijd wanneer we arriveerden, want je liet altijd van je horen op de trailer als we er bijna waren
Dat heeft ons verschillende nieuwe trailerraampjes gekost en het licht repareerden we zelfs al niet meer
Als we wilden ruilen van paarden voor de lol tijdens een achttal, dacht de rest er nog niet over om op jouw rug te kruipen
En dat hoefde ook niet
want wij waren een team
Ik was niet meer bang en kon perfect aanvoelen wat je ging doen
Ik wist na een tijd perfect wanneer ik je even moest laten doen
en wanneer ik je kon sturen
Ik wist waar ik je kon vastbinden zonder dat je je zou lostrekken en waar dat zeker niet zou lukken
Ik wist hoe ik je kon geruststellen bij het zien van een ezel
of van ijslandpony's
Of andere vreemde en gevaarlijke paarden

Ik heb je zien veranderen
van een paard dat geen vertrouwen had in andere paarden
en een gebroken vertrouwen in mensen
naar een paard dat terug paard geworden is
en een paard dat van zijn baasjes houdt
naar tante Noucca, die zich ontfermde over Tonka als ze pas geboren was
die later ook de enige was die van Tonka in de buurt van haar veulen Jento mocht komen
Een paard dat zich altijd op een klein afstandje hield
maar toch altijd overal aanwezig was

Een paard waar over gesproken werd
iedereen kende Noucca
en jij was van mij
een koppigaard
een vechter
Noucca               

Je hebt meerdere keren op de rand van de dood gestaan
eerst bij je geboorte
dan die eerste koliek
dan door een ongeluk in de trailer
en dan nog een paar keer
door koliek
of een slokdarmobstructie waardoor je in shock was gegaan
Heel vaak hebben we gedacht dat we je kwijt waren
en telkens stond je er weer terug
In het begin verbazingwekkend snel weer fit
de laatste keren ging dat iets moeizamer

En gisteren was de allerlaatste keer
Geen zon, geen rust
Je lag in de stal
op de bevrozen ondergrond
met je hoofd in de sneeuw
Waarschijnlijk had je iets aan je hart gekregen
Je was gevallen
je hoofd tegen de stalrand
Je oog en je mond bebloed
Je zweette niet en je was erg rustig
de dierenarts heeft je nog proberen op te lappen
Je hebt nog spuiten gekregen om je erdoor te helpen
bij ieder ander paard had ze dit niet meer gedaan
Maar jij bent Noucca
een vechter
jij bent al tig keren uit de dood weer opgestaan
misschien ging je dat gisteren ook wel weer doen

maar ik wist het al
ik wist het al op de moment dat mijn moeder je belde
ik heb je gesmeekt om niet te gaan voor ik er was
ik heb gesmeekt om me nog afscheid te laten nemen
en dat heb je gedaan
3 volle uren heb ik nog met je gehad
je hebt nog een paar keer geprobeerd om weer recht te staan
het was alsof je wilde laten zien: 'kijk, het gaat niet meer'
Je keek naar me, elke keer opnieuw
natuurlijk was ik er nog
Ik ging bij je blijven
Tot het einde
Ik ging je niet in de steek laten

Na 2 uur toch maar terug de dierenarts gebeld
het had geen zin meer
je moest niet meer vechten
je hebt zo hard je best gedaan
je bent zo vaak weer teruggekomen
het hoefde nu niet meer
je tijd was gekomen

En er was geen zon
en het was niet zo rustig als ik had gehoopt
maar je hebt ook geen helse pijnen geleden
en het heeft maar een paar uurtjes geduurd
ik weet dat je s'middags nog gewoon op de wei stond
ik weet dat je niet lang alleen geweest bent
en ik weet dat je er klaar voor was

Ik ben je dankbaar Noucca
Dankbaar voor wat ik van je geleerd heb
Dankbaar voor je vechtlust
en dankbaar, dat je me afscheid hebt laten nemen

Het ga je goed lieve schat
Ik zal altijd aan je blijven denken

Lin